ผู้เขียน หัวข้อ: เรียนรู้เรื่องภาพ จากเกาะแรด(แรต) อ.ดอนสัก สุราษฎร์ธานี ==> อบรมสารคดีผู้หญิง  (อ่าน 1319 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ toon

  • Global Moderator
  • Full Member
  • *****
  • กระทู้: 186
  • เรตติ้ง: +0/-0
    • ดูรายละเอียด
ณ วันที่ 18 สิงหาคม 2010 เวลา 22:17 น
            ฉันได้มีโอกาสร่วมเดินทางลงพื้นที่ในงานอบรมสารคดีผู้หญิง หรือหลักสูตรนักข่าวหญิงสะพายเป้ (WOMEN BACKPACK JOURNALISTS) จ.สุราษฎร์ธานี
            เช้าวันนี้(18 สิงหาคม) ฉันได้มีโอกาสลงพื้นที่เรียนรู้นอกห้องเรียนอีกครั้ง กับการฝึกปฎิบัติลงพื้นที่ถ่ายภาพสารคดีกับชุมชนบ้านเกาะแรด  อ.ดอนสัก จ.สุราษฎร์ธานี (ซึ่งตอนแรกเข้าใจว่าอย่างนั้น) แต่ไปถึงจริงๆ ที่บ้านหมู่บ้านเขียนว่า เกาะแรต ถามคนในพื้นที่ว่าทำไมคำว่าแรด ถึงใช้เป็นแรต ผู้ช่วยผู้ใหญ่ฯอธิบายว่า คำว่า “แรต” ที่นี่หมายถึง พันธุ์ไม้เลื้อยที่เอามาถักทอเป็นเชือก ซึ่งพบมากบนเกาะนี้ แต่ปัจจุบันนี้สูญพันธ์ไปแล้ว เหลือไว้เพียงชื่อของเกาะนี้เท่านั้น
 
ชาว บ้านที่นี่ทำประมงพื้นบ้านเป็นหลัก   ซึ่งเรือประมง จะมีสีสันสดใสคล้ายเรือกอและ แต่ไม่มีลวดลาย เรียกว่า "พุมเรียง"  เกาะแรตเป็นเกาะขนาดเล็ก เมื่อก่อนเดินทางกันโดยเรือ คนที่นี่เล่าว่า
ผู้ช่วยผู้ใหญ่ ฯ  : "เมื่อก่อนขึ้นเรือ ตอนขามาที่เกาะแรดเค้าไม่เก็บเงิน เก็บทีเดียวตอนขากลับโน้นแหล่ะ
ฉัน :                  “แล้วอย่างนี้ถ้าเกิดมีคนลืมจ่าย หรือเดินกลับเองหล่ะทำไง?? ”
ผู้ช่วยผู้ใหญ่ ฯ : " ไม่เป็นไร ช่วยๆ กัน แต่คงเดินกลับเองไม่ไหว เพราะมันไกลมาก 555 แต่ตอนนี้คนที่นี่เค้าไม่ใช่เรือกันแล้ว เพราะเพิ่งสร้างสะพานข้ามเกาะเสร็จเมื่อไม่นานมานี้เอง ”
พูดถึงเรื่อง “สะพาน” ที่ นี่แปลกมาก มีแค่ครึ่งเดียว ผลัดกันใช้ เน้นไปมาในชุมชน เพื่อให้คนในชุมชนได้ใช้อย่างสะดวก โดยมีกฎกติกาว่า ให้รถเข้าได้ถึง 3 ทุ่มเท่านั้น  และจะเปิดอีกทีตอน 6 โมงเช้าลดปัญหาความวุ่นวายของเสียง        มอเตอไซต์
    ก่อนลงพื้นที่บ้านเกาะแรตเพื่อที่จะเรียนรู้เรื่องการถ่ายภาพ  วันนี้อาจารย์พิภพบอกว่า "สารคดีเป็นการถ่ายทอดความสัมพันธ์ของผู้คน เล่าผ่านตัวเรา ให้ความใกล้ชิดกับคนดูให้มีอารมณ์ร่วม ซึ่งไม่เหมือนข่าว" หลัง จากนั้นปล่อยให้ผู้เข้าร่วมอบรมปล่อยความรู้สึก ให้อยู่กับตัวเอง คิดให้ตกผลึก แล้วประเด็นในชุมชนเล่าผ่านมุมมองประสบการณ์ของผู้เข้าร่วม แล้วมาแชร์กัน ว่าแต่ละประเด็นเชื่อมโยงกับความเป็นตัวเองของแต่ละคนอย่างไร   
       ตกบ่าย วันนี้เราได้เรียนถ่ายภาพที่บ้านของก๋ง พ่อครัวมือเอกแห่งเกาะแรต โดยใช้อุปกรณ์ทั้งหมดที่มี ต่อกล้องเข้าทีวี (ของก๋ง) และมีลูกสาวก๋งที่นั่งถักอวนเป็นแบบและอาจารย์ในการสอนถ่ายภาพให้ เราดู ซึ่งอาจารย์พิภพ พานิชภักดิ์ สอนถ่ายภาพสารคดีวันนี้ พูดน่าคิดว่า "ความพอดีของภาพไม่ได้อยู่ในกล้อง แต่อยู่ในใจของคนถ่าย" ซึ่งมีสาระและใจความดังนี้
1. ก่อนการถ่ายภาพเริ่มต้นขึ้น --- ตั้งขากล้องให้ตรง ระหว่างนั้นถ้าไปถ่ายในชุมชน หรือถ่ายคนให้สัมภาษณ์ ก็ให้คุยกับเค้าไปด้วย เพื่อสร้างความเป็นกันเอง และคุ้นเคย
2. ปรับสีภาพ ปรับอย่าให้สีขาวโพน อย่าให้หน้าคนเป็นผีดิบ
3. ข้อพึงระวัง การถ่ายภาพผู้หญิง "อย่าให้เห็นเป้า หน้าอก มุมก้มๆ เงยๆ อย่าทำ!!!"
4.   การวางกรอบภาพสัมภาษณ์  -- เน้นให้เห็นองค์ประกอบของผู้ให้สัมภาษณ์ เห็นภาพรวมของชีวิตด้วย 
      เทคนิคการสัมภาษณ์  ช๊อตลิ้นปี่ - ถ่ายให้เห็นกระดุมเม็ดแรก
  == การถ่ายภาพสัมภาษณ์ที่ได้อารมณ์ "ไม่ใช่ภาพที่ใกล้ชัดที่สุด แต่ควรนั่งในระดับเดียวกัน"   
 *** เพื่อความชัวร์ สามารถใช้ mp3 บันทึกเสียงไว้ด้วย กรณีที่ไม่มีไมโครโฟน หรือไมโครโฟนอยู่ไกล
 ***มุมสัมภาษณ์ ให้คนถามยืนในมุมทะแยงกับคนให้สัมภาษณ์ ภาพจะได้ดูเป็นธรรมชาติ
5. การถ่ายภาพในแต่ละช๊อต  ให้นับ 1- 6 วินาที
6. การถ่ายภาพต้องแตกช็อต มีภาพแม่ (master shot) /ภาพกลาง/ภาพแคบ
7. หลังจากถ่ายภาพ master shot  เสร็จ ถ่ายเข้าสาระสำคัญของเรื่องก่อน กันลืม!!
8. ถ่ายให้เห็นความเคลื่อนไหว นี่คือภาษาภาพวีดีโอ
9. หลีกเลี่ยงการ zoom ให้เดินเข้าไปใกล้ๆ แทน
จดมาคร่าวๆ ประมาณนี้ อาจมีตกหล่นบ้าง ... ขออภัยล่วงหน้าค่ะ
หลังจากรู้ขั้นตอนแล้ว ตะลุยยยยย!!!!!!
 
ขอขอบคุณ ข้อมูล จาก อ.พิภพ  พานิชภักดิ์
 ** จากการอบรมสารคดีผู้หญิงครั้งที่ 1 จ.สุราษฎร์ธานี 17- 20 สิงหาคม 53